Strona WWWStrona WWW

Godło

Patron szkoły

Od 3 czerwca 2005 roku patronem szkoły jest

Patron szkoły

Józef Gielniak (1932-1972).

Jeden z czołowych polskich grafików współczesnych. Od 1950 r. w Polsce, od 1953 r. tworzył w sanatorium przeciwgruźliczym w Bukowcu koło Kowar. Pracował głównie w technice linorytu. Swoje kompozycje opierał na prostych strukturach stopniowo dopełnianych kształtami biologicznymi o wyrafinowanej formie. Dążył do zgodności swych prac z rytmami natury. Twórczość obejmuje 68 linorytów włącznie z piętnastoma ekslibrisami.

List J.Gielniaka do Ignacego Witza — artysty plastyka i krytyka sztuki . Dziewięć lat temu przyjechałem do Polski z zamiarem studiowania w Warszawie na wydziale konsularno-dyplomatycznym, ale skrycie marzyłem o studiach na Akademii Sztuk Pięknych. Zachorowałem na gruźlicę płuc, jeszcze podczas studiów w Paryżu, miałem wówczas 17 lat. Dzieciństwo spędziłem we Francji– tam się urodziłem. Krótko po przyjeździe do Polski z powodu krwotoku trafiam do szpitala w Bydgoszczy. Po wyjściu na „wolność” staram się o przyjęcie na Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu na Wydział Sztuk Pięknych. Niestety, krótko przed rozpoczęciem roku stan zdrowia gwałtownie się pogarsza i już na dobre, od tego czasu bez przerwy przebywam na kuracji /2 lata w szpitalu w Bydgoszczy 6 lat w sanatorium w „Bukowcu”/myślę, że powinienem Panu powiedzieć, że przeszedłem wiele operacji bez skutku i stan mój jest nieuleczalny Poza tym, mam żonę i prawie trzyletniego synka i mieszkam na terenie sanatorium.
Zainteresowania plastyczne sięgają najmłodszych lat. Po ukończeniu szkoły średniej, władze naszego miasta wyznaczyły mi bardzo wysokie stypendium. Propozycji nie przyjąłem ze względu na wyjazd do Polski... Wszystko zawdzięczam Drogiemu Profesorowi Dawskiemu, on otworzył przede mną wspaniały świat sztuki.
Józef Gielniak urodził się w rodzinie polskich emigrantów we Francji w 1932 roku. W latach 1944-1948 uczył się w szkole średniej w Anzin, jednocześnie w roku 1945 uczęszczał do słynnej z tradycji École des Beaux-Arts w Valenciennes, gdzie otrzymał I nagrodę za pracę z wyobraźni. Dalszą naukę w szkole przerwała choroba płuc. Gielniak leczył się i uczył w sanatorium Neufmoutiers-en-Brie. W 1949r. zdał maturę i z myślą o dalszych studiach przyjechał z rodziną do Polski. Niestety, nawrót gruźlicy pokrzyżował jego plany. W 1953r., po pobycie w szpitalu w Bydgoszczy, trafił do sanatorium Bukowiec koło Kowar, gdzie z powodu złego stanu zdrowia, musiał zamieszkać na stałe. W 1956r. rozpoczął indywidualne studia artystyczne pod opieką ówczesnego rektora wrocławskiej PWSSP - Stanisława Dawskiego, który kierował jego zainteresowania w stronę grafiki - linorytu. W 1958r. zaczęły powstawać pierwsze prace z cyklu ”Sanatorium”,
„Improwizacje”, od 1963r. powstawały linoryty z cyklu ”Improwizacje dla Grażynki”. Talent Gielniaka został szybko zauważony. Już w 1956r. zaczął brać udział w wystawach w Polsce, a od 1959r. jego prace włączane były do reprezentacyjnych pokazów grafiki polskiej na całym świecie. W 1961r. odbyła się w Muzeum Śląskim (obecnie Muzeum Narodowe) we Wrocławiu jego pierwsza indywidualna wystawa. Od tego czasu wystawiał we wszystkich większych miastach w Polsce a za granicą: w Wiedniu w 1963r., w Kopenhadze i Lunéville w 1964r., w Portland (USA) w 1967r., w Nancy w 1968r. Zdobywał liczne wyróżnienia na konkursach graficznych; między innymi pierwszą nagrodę w 1959r. na Ogólnopolskiej Wystawie Grafiki Artystycznej i Rysunku w Warszawie, dwukrotnie pierwsze nagrody na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie w 1966r. i 1972r., nagrodę na wystawie „Vancouver Print International” w Kanadzie w 1967r. oraz - już pośmiertnie - złoty medal Międzynarodowego Biennale Grafiki w Fredrikstadt w Norwegii. Umarł w 1972 roku w wieku czterdziestu lat. Po śmierci artysty muzeum jeleniogórskie zgromadziło pełną kolekcję jego prac wraz z matrycami i pamiątkami po nim. W 1976 roku zorganizowało też I Ogólnopolski Konkurs Graficzny im. Józefa Gielniaka,
ograniczony do prac w technikach druku wypukłego - pragnąc zwrócić uwagę na technikę, w której tworzył Gielniak, a także na możliwości, jakie kryją się w technikach pokrewnych.

Konkurs odbywa się cyklicznie - jako ogólnopolski co 2 lata, a od 1993r. jako międzynarodowy co 3 lata. Stwarza szansę zaistnienia, zwłaszcza młodym twórcom, przedstawienia indywidualnych poszukiwań, daje możliwości konfrontowania różnych postaw twórczych i sygnalizuje nowe tendencje pojawiające się w grafice współczesnej.

Tworząc konkurs „in memoriam” Gielniakowi, organizatorzy chcą też przywołać i kultywować tradycyjne techniki graficzne dziś już rzadko używane dla ich pracochłonności i ograniczeń, jakie stwarzają. Ale właśnie te ograniczenia powinny stanowić prawdziwe wyzwanie - tak jak stało się to w przypadku Gielniaka i co okazało się jego siłą, jego wielkością i niepowtarzalnością.
1932 18 lutego urodził się Józef Gielniak w Denain koło Valenciennes (departament Nord) jako młodszy syn robotnika fabrycznego, polskiego emigranta.

1947 - Gielniak otrzymuje za akwarele i prace rysunkowe nagrodę Union Francise des Oeuvres Laiques d'Education Artistique. Nie przyjmuje proponowanego przez mera Anzim stypendium na studia w Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu,
przyjął natomiast propozycję działaczy polonijnych studiów konsularno-dyplomatycznych w Polsce, pod warunkiem nauki języka polskiego. W tym celu jesienią udaje się do Paryża do Liceum Polskiego przy rue Lamande.

1949 - Gielniak zachorował na gruźlicę i trafił do sanatorium w Neufmoutiers-en-Bric, gdzie uczy się nadal; maturę otrzymuje w Paryżu.

1950 maj - Gielniak wraca z matką do Polski, ale stan zdrowia uniemożliwia mu podjęcie zamierzonych studiów. Trafia do szpitala w Grudziądzu, potem w Bydgoszczy. Po opuszczeniu szpitala przez kilka miesięcy pracuje w Grudziądzu jako dekorator wystaw.
1952 - Gielniak czyni starania o przyjęcie na Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu im.
Mikołaja Kopernika w Toruniu, ale we wrześniu w stanie ciężkim zostaje przyjęty do szpitala w Bydgoszczy.

  • 1959 - Pierwsza nagroda na II Ogólnopolskiej Wystawie Grafiki i Rysunku w Warszawie.
  • 1963 - Nagroda w Lub lianie,
  • 1963 - Wystawa w Wiedniu.
  • 1964 - Nagroda wrocławskiej prasy
  • 1964 - Wystawa w Kopenhadze i Lunéville
  • 1966 - Pierwsze nagrody na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie
  • 1967 - Wystawa w Portland /USA/
  • 1967 - Nagroda na wystawie „Vancouver Print International” w Kanadzie
  • 1968 - Wystawa w Nancy
  • 1968 - Nagroda państwowa II stopnia za całokształt twórczości graficznej.
  • 1972 - Gielniak otrzymuje jeden z czterech złotych medali na IV Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie.
  • 1972 - Pośmiertnie - złoty medal Międzynarodowego Biennale Grafiki w Fredrikstadt w Norwegii.

28 maja 1972 roku umiera w sanatorium Bukowiec w Kowarach.
/Prace artysty zgromadzone są w Muzeum Okręgowym w Jeleniej Górze./

Prace Józefa Gielniaka

Aktualności

Strona 1 z 3  > >>